×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true
true
ویژه های خبری
true
    امروز  یکشنبه - ۱۰ مرداد - ۱۴۰۰  
true
false
درمان اختلال بیش فعالی در بزرگسالان

بیش فعالی یا ADHD یکی از اختلالاتی است که معمولا در کودکی ایجاد می شود. این اختلال معمولاً با افزایش سن کمتر م یشود اما ممکن است در بزرگسالی نیز مشاهده شود. در بررسی انجام شده در افراد بزرگسالی که دچار بیش فعالی هستند متوجه می شویم که اغلب آنها در کودکی با اختلال بیش فعالی مواجه شده اند. اما ممکن است خیلی از افراد در کودکی به بیش فعالی مبتلا باشند ولی این بیماری در آنها شناسایی و یا درمان نشده باشد و در سنین بالاتر نماین شود. در این مقاله به بررسی اختلال بیش فعالی در بزرگسالان می پردازیم پس در ادامه با ما همراه باشید.

مطالب مرتبط : اختلال بیش فعالی در کودکان

علائم و نشانه های اختلال بیش فعالی در بزرگسالان

عدم تمرکز فرد

وجود مشکل عدم تمرکز یکی از نشانه های اختلال بیش فعالی در بزرگسالان می باشد که گاهی موجب می شود وسایل مورد نیاز خود را به طور مداوم گم کنند و یا به دنبال وسایلی از قبیل سوئیچ خودکار در اطراف خود باشند. این افراد معمولاً در صحبت کردن کردن با طرف مقابل و یا مشاهده برنامه های تلویزیونی نمی توانند تمرکز کنند. عدم تمرکز می‌تواند در مقاطع مختلف در زندگی افراد مشکلاتی مانند عدم توانایی انجام فعالیت های روزمره و یا مسئولیت های مرتبط با شغل خود را به وجود آورد.

بی قراری در نشستن و سرپا ایستادن

این افراد افراد هنگام نشستن احساس بی قراری می کنند و تمایل دارند سر پا بایستند و یا هنگام نشستن دست و پای خود را به طور مرتب تکان می دهند. این افراد معمولا در انجام فعالیت های ورزشی دچار ضعف و ناتوانی می شوند.

رفتار عجولانه

گاه این افراد در انجام کار های خود عجولانه تصمیم می گیرند. برای مثال در امر ازدواج سریع تصمیم می گیرند و یا در صورت بروز مشکل به سرعت تصمیم به طلاق می گیرند. همچنین این افراد ممکن است در انتخاب شغل خود عجولانه تصمیم گرفته و در صورت بروز کوچک ترین مشکل آن را ترک کنند.

عدم توانایی سازماندهی وظایف

افرادی که دچار بیش فعالی می باشند هنگامی که وظایف را به آنها محول می کنید نمی توانند آن را به درستی انجام دهند و یا تمامی وظایف محوله را به طور کامل انجام دهند همین امر ممکن است خسارت های مالی زیادی را در محل کار خود به وجود بیاورند.

بیشتر بخوانید : لکنت زبان در کودکان و بزرگسالان

راه های تشخیص اختلال بیش فعالی در بزرگسالان

برای تشخیص اختلال بیش فعالی در بزرگسالان بهتر است به یک روانشناس متخصص در زمینه بیش فعالی که تجربه های لازم را داشته باشد مراجعه کنید. پزشک مربوطه ممکن است ابتدا بر روی شما یک تست فیزیکی انجام دهد ، برای شما آزمایش خون در نظر بگیرد  ، آزمایش های روانشناسی مخصوصی را انجام دهد و یا سوالاتی را درباره سابقه پزشکی شما بپرسد.

اگرچه متخصصان این حوزه سن خاصی را برای تشخیص این اختلال در نظر نمی گیرند اما به دلیل اینکه که این اختلال ریشه در کودکی دارد پزشک متخصص درباره هر گونه رفتار و علائم در کودکی از شما سوالاتی را میپرسند. این سوالات می‌تواند شامل رفتارهای شما در مدرسه و یا درباره تمرکز در درس ها و یا عدم موفقیت در عین داشتن توانایی باشد. افرادی که در کودکی دچار بیش فعالی می باشند معمولاً در برقراری ارتباط با همکلاسی های خود با مشکلاتی روبه رو می شوند و یا معلم نمی‌تواند به روش های عادی مطالب را به آنها بیاموزد. معمولاً این افراد در مدارس در دسته دانش آموزان نامنظم قرار می گرفتند.

راه های درمان بیش فعالی

اگر توسط پزشک متخصص تشخیص داده شد که شما به اختلال بیش فعالی مبتلا هستید باید در تنظیم کردن یک برنامه ی درمانی که مختص به خود شما می باشد با پزشک خود همکاری کنید. برنامه تنظیم شده توسط پزشک متخصص می‌تواند شامل دارو ، جلسات درمانی منظم ، آشنایی با اختلال بیش فعالی و چگونگی حمایت خانواده باشد.

بیشتر بدانید : ایده های بازی پانتومیم برای کودکان و بزرگسالان

چگونگی مدیریت اختلال بیش فعالی در بزرگسالان

دارو های موثر در درمان اختلال بیش فعالی در بزرگسالان

با انجام بعضی از مواردی که در ادامه به آن اشاره می کنیم می توانید تا حدودی اختلال بیش فعالی در بزرگسالان را کنترل و زندگی عادی را برای خود به وجود آورید.

مصرف دارو های تجویز شده

اگر  توسط پزشک معالج برای شما داروهای مناسب با اختلال شما در نظر گرفته شده است آن ها را طبق دستور پزشک مصرف کنید. اگر در یک وعده خوردن دارو را فراموش کردید در وعده ی برای مصرف دارو را دو برابر نکنید همچنین اگر طی مصرف دارو متوجه بروز عوارض دارو شدید فوراً این مسئله را با پزشک خود مطرح کنید.

حذف عواملی که موجب حواس پرتی می شود

اگر در اطراف شما عواملی وجود دارد که می تواند در پرت شدن حواس شما تاثیر گذار باشد را حذف کنید. برای مثال صدای موزیک ، تلوزیون ، صدا های محیطی و… را حذف کنید. اگر در شرایطی هستید که نمی توان این عوامل را حذف کرد سعی کنید از هدفون استفاده کنید یا به محیط آرام تری بروید.

تخلیه انرژی

افرادی که به این اختلال مبتلا هستند در اغلب اوقات احساس می کنند که دارای انرژی زیادی می باشند. در این موارد می توانید با انجام فعالیت هایی مانند ورزش کردن و یا انجام دادن سرگرمی های مورد علاقه خود انرژی مضاعف خود را تخلیه کنید و احساس آرامش بیشتری را برای خودتان فراهم کنید.

نفس عمیق کشیدن

اگر شما جزو افرادی هستید که بعد از انجام دادن کارهایی مانند قطع کردن صحبت دیگران ، رفتار هایی که موجب آزار دیگران می شود و… دچار پشیمانی می شوید بهتر است قبل از انجام هرگونه از این رفتار ها به طور آرام نفس های عمیقی بکشید تا قدرت تصمیم گیری بیشتری در برخورد با دیگران داشته باشید.

دارو های موثر در درمان اختلال بیش فعالی در بزرگسالان

در این مقاله  برخی از داروهایی که در درمان اختلال بیش فعالی در بزرگسالان تأثیر گذار هستند را معرفی می کنیم. این دارو ها به دو دسته محرک و غیر محرک تقسیم می شوند. این داروها را بدون تجویز پزشک به هیچ عنوان مصرف نکنید.

دارو های محرک

طبق تحقیقات انجام شده دو سوم از بزرگسالانی که دچار اختلال بیش فعالی هستند توسط داروهای محرک بهبودی قابل توجهی را مشاهده کرده اند. می توان به برخی از داروهای محرک مانند دکس متیل فنیدات ، دگزامفتامین ، دکسترو آمفتامین ، لیز دگزامفتامین و متیل فنیدات اشاره کرد.

دارو ها همیشه دارای عوارض متعددی هستند داروهای محرک نیز به دلیل داشتن عوارض گاهی اوقات می تواند گزینه مناسبی نباشد اما تحت نظر پزشک می توان این دسته از دارو ها را استفاده کرد. دارو های محرک دارای ویژگی های زیر می باشد:

اعتیاد آور بودن

دارو های محرک جز دارو های کنترل کننده به شمار می رود بطوری که ممکن است پس از مصرف طولانی مدت دارو با مشکلاتی مانند سو مصرف دارو روبه رو شوید.

دشوار بودن زمان بندی مصرف دارو

اگر افراد مبتلا سعی کنند که مصرف قرص را شب ها قطع کنند ممکن است در انجام فعالیت هایی مانند آشپزی ، کمک به فرزندان برای انجام تکالیف و… نتوانند به خوبی متمرکز شوند. اگر دیرتر از زمان مقرر این نوع از دارو ها را مصرف کنند برای مصرف الکل به دلیل رسیدن به آرامش وسوسه می شوند.

فراموشی مصرف دارو

دارو های محرک با تاثیر گذاری کوتاه مدت می تواند جایگزین دارو های قوی با تاثیر بلند مدت شود. این دسته از دارو ها تاثیر خود را در کوتاه مدت از دست می دهد و برخی از افرار مبتلا به اختلال بیش فعالی دچار فراموشی هستند و ممکن است وعده های مصرف دارو را فراموش کنند.

true
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false