×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true
true
ویژه های خبری
true
    امروز  دوشنبه - ۵ مهر - ۱۴۰۰  
true
false
اختلال شخصیت هیستریک چیست؟

اختلال شخصیت هیستریک معمولاً به عنوان اختلال شخصیت نمایشی شناخته می شود و یک اختلال روان پزشکی است که با الگو های هیجانی اغراق آمیز و رفتارهای عجیب متمایز می شود. اختلال شخصیتی هیستریک در “گروه B” اختلالات شخصیت قرار می گیرد. اختلالات شخصیتی گروه B شامل بیماری هایی مانند اختلال شخصیت خودشیفته ، اختلال شخصیت مرزی و اختلال شخصیت ضد اجتماعی است. این اختلالات شخصیتی معمولاً دراماتیک ، تحریک پذیر ، نامنظم یا فرّار توصیف می شوند. به طور خاص ، افراد مبتلا به اختلال شخصیتی هیستریک معمولاً به عنوان افراد اغوا کننده ، جذاب ، تکانشی و سرزنده شناخته می شوند. این اختلال نیز یکی از بیماری های روانی است که شاید افرادی در اطراف ما به آن مبتلا باشند. ما در این مطلب به ارزیابی نحوه تشخیص ، درمان و نحوه مدیریت اختلال شخصیتی هیستریک می پردازیم. لطفاً تا انتها همراه ما باشید.

مطالب مرتبط : ساختار شخصیت افراد و شکل گیری آن

اختلال شخصیت هیستریک چیست؟

شخصیت مجموعه ای از الگوهای رفتاری ثابت است که به وسیله آن ها فرد با جهان پیرامون خود در ارتباط است و آن را درک می کند. اختلال شخصیت ، زمانی ایجاد می شود که فرد دارای الگوی انعطاف ناپذیر و رفتار ناسازگار است ؛ طوری که عملکرد اجتماعی یا شغلی او را به طور قابل توجهی مختل می کند و می تواند باعث ناراحتی بین فردی شود.

الگو های تفکر و رفتار باید به طور قابل توجهی از هنجار های فرهنگی منحرف شوند تا باعث بروز اختلالات شخصیتی شوند. واگرایی از انتظارات فرهنگی به صورت اختلال در تأثیرپذیری ، شناخت و درک نامناسب خود و دیگران ظاهر می شود.

این اختلال بر گرفته از اختلال روانی دیگر مانند سوء مصرف مواد یا سایر شرایط پزشکی نیست. افراد مبتلا به اختلال شخصیتی هیستریک ممکن است زمانی که در مرکز توجه قرار ندارند احساس کم ارزش بودن یا نادیده گرفته شدن کنند. آن ها ممکن است با اکثر افرادی پر جنب و جوش ، مسحور کننده ، بیش از حد اغوا کننده باشند.

افرادی که مبتلا به اختلال شخصیت هیستریک هستند ، ممکن است احساسات سریع و متغیری را نشان دهند که باعث می شود تا دیگران آن ها را دورو تلقی کنند. کسانی که دارای اختلال شخصیتی هیستریک هستند ممکن است مبهم صحبت کنند.

علاوه بر این ، آن ها ممکن است بسیار احساساتی باشند و حتی دوستان و خانواده را با نمایش عمومی احساسات خجالت زده کنند. آن ها ممکن است ساده لوح باشند و به راحتی تحت تأثیر قرار گیرند ، به ویژه توسط افرادی که آن ها را تحسین می کنند.

علاوه بر این ، آن ها تمایل دارند روابط را نزدیک تر از حد معمول نشان دهند. با تمام این تفاسیر این اختلال نیز مانند سایر اختلالات شخصیتی می تواند ریشه یابی و درمان شود.

بیشتر بخوانید : اختلال شخصیت خود شیفته

نشانه ها و علل بروز اختلال شخصیت هیستریک

نشانه ها و علل بروز اختلال شخصیت هیستریک

در حالی که کاملاً مشخص نیست چه چیزی باعث بروز اختلال شخصیت هیستریک می شود اما به احتمال زیاد اختلالی می باشد که منشاء آن چندعاملی است. اختلال شخصیتی هیستریک احتمالاً توسط مجموعه ای از عوامل خود آموخته و ارثی ایجاد می شود.

یک از فرضیه ها این است که اختلال شخصیتی هیستریک ممکن است در نتیجه آسیب های دوران کودکی ایجاد شود. کودکان ممکن است حین کنار آمدن با محیط خود آسیب هایی را متحمل شوند که در نهایت منجر به اختلال شخصیت شود.

اختلالات شخصیتی در دوران کودکی ممکن است به عنوان عارضه ای برای کنار آمدن با شرایط آسیب زا یا محیط آسیب زا ایجاد شود. همچنین شیوه های فرزند پروری ممکن است بر احتمال ایجاد این اختلال شخصیتی تأثیر بگذارد. والدینی که بیش از حد دلسوز یا ناسازگار هستند ، ممکن است کودکان را مستعد ابتلا به این اختلال شخصیتی کنند.

علاوه بر این ، والدینی که الگوی رفتاری نامناسب و بی ثبات دارند نیز فرزندان خود را در معرض ابتلا به این اختلال شخصیت قرار می دهند. بسیاری از اختلالات روانی ، داشتن سابقه خانوادگی در ابتلا به اختلالات شخصیت ، بیماری های روانپزشکی یا مصرف مواد مخدر ، یک عامل برای بروز این اختلال شخصیتی است.

این اختلالات شخصیتی معمولاً تا ۱۸ سالگی تشخیص داده نمی شود و به شکل قابل توجهی در روابط ، بین فردی تداخل ایجاد می کند. نشانه های بارز این اختلال به شرح زیر می باشد:

وقتی فرد در مرکز توجه نباشد ناراحت می شود.

این شخص رفتار اغوا کننده دارد و از ظاهر برای جلب توجه استفاده می کند.

این فرد احساسات متغیر و سطحی داشته و به شکل اغراق آمیزی احساسات خود را نمایش می دهد.

همچنین به راحتی تحت تأثیر دیگران قرار می گیرد و روابط را بیشتر از آنچه که هستند صمیمی می داند.

بیشتر بدانید : شخصیت دو قطبی

درمان اختلال شخصیت هیستریک

درمان اختلال شخصیت هیستریک

بهترین گزینه برای درمان اختلال شخصیت هیستریک ، روان درمانی است. روان درمانی حمایتی یک روش درمانی توصیه شده برای بیماران مبتلا به اختلال شخصیتی هیستریک است ، زیرا این روش تشویق کننده ، اطمینان بخش و بدون تهدید است.

روان درمانی حمایتی با هدف کاهش ناراحتی های احساسی ، بهبود عزت نفس و افزایش مهارت های مقابله ای بیمار انجام می شود.

این روش روان درمانی سایکودینامیک ، که به آن درمان مبتنی بر بینش نیز گفته می شود ، نام دارد و ثابت شده است یک روش موفق برای درمان بیماران مبتلا به این اختلال شخصیتی است.

هدف از این درمان تغییر جنبه ای از شخصیت نا کارآمد بیمار با ادغام مراحل مهم رشد است که ممکن است بیمار در مراحل قبلی بلوغ عاطفی از دست داده باشد.

روان درمانی سایکودینامیکی با هدف حل تعارضات اساسی و ناخودآگاه در بیماران برای درک بهتر رفتارهای آن ها انجام می شود. بیماران تشویق می شوند که برای ارتباط بهتر با دیگران ، گفتار بیش از حد نمایشی را جایگزین یک عمل یا رفتار سازگارتر کنند.

از طریق روان درمانی سایکودینامیکی ، بیماران یاد می گیرند که رفتارهای هیجانی را ترک کنند و راه های جدید و سالم تری را برای توسعه عزت نفس کشف می کنند. همانند سایر اختلالات روانپزشکی ، آموزش بیمار جزء مهمی در مدیریت موفقیت آمیز این اختلال شخصیتی است.

بیماران مبتلا به اختلال شخصیتی هیستریک از درک ویژگی های ناسازگار شخصیت خود سود خواهند برد. بیماران باید متوجه باشند که هیچ درمانی برای اختلال شخصیتی هیستریک وجود ندارد. با این حال ممکن است از داروها برای بهبود علائم استفاده شود.

بیماران مبتلا به این اختلال ممکن است برای تعیین اثربخشی داروها به آزمایشات طولانی تری نیاز داشته باشند. علاوه بر این تأکید بر این امر ضروری است که روان درمانی یک عنصر حیاتی درمان است.

نتیجه گیری

اختلال شخصیت هیستریک نوعی اختلال روان پزشکی می باشد که به نوعی افراد را درگیر می ‌کند. این اختلال شخصیتی متاسفانه معمولاً در سنین پایین تشخیص داده نمی‌شود و بعد از ۱۸ سالگی علائم و نشانه های این اختلال نمود پیدا می کند و روابط اجتماعی و… را تحت تاثیر قرار می دهد.

این مسئله باعث شده تا درمان آن نسبت به سایر اختلالات شخصیتی سخت تر و زمان بر تر باشد. اما بعد از تشخیص این اختلال شخصیتی می ‌توانیم از طریق روان درمانی و دارو درمانی نسبت به درمان این بیماری اقدام کنیم.

نکته قابل توجه این است که روان ‌درمانی مهمترین بخش درمان این بیماران می باشد و به هیچ عنوان از روند درمان قابل حذف نیست. ما در این مطلب به بررسی کامل این اختلال شخصیتی پرداختیم. امیدواریم که این مطلب مورد توجه شما قرار گرفته باشد.

true
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false