×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true
true
ویژه های خبری
true
    امروز  جمعه - ۱۵ مهر - ۱۴۰۱  
true
false
علت خجالت کشیدن و شرمزدگی

در میان اطرافیان ما به خصوص در جمع های دوستانه و خانوادگی افرادی هستند که کمتر از بقیه صحبت می کنند یا در جمع مشارکتی ندارند و بیشتر ترجیح می‌دهند ساکت بمانند و به صحبت های دیگران گوش دهند. اینگونه افراد اغلب حین صحبت کردن به چشم طرف مقابل نگاه نمی کنند و از صحبت های طولانی و شرکت در بحث های مختلف می گریزند. گاهی اوقات نیز اینگونه افراد حین نزدیک شدن به دیگران مدام احساس دلهره و عجیب بودند پیدا می‌ کنند ، این احساس که احساس خجالت و شرم زدگی می گویند از لحاظ علمی به معنای واکنش به ترس است و علت زیست شناسی عصبی دارد. علاوه بر این خجالت کشیدن ریشه در تربیت والدین و تجارب زندگی فرد دارد.

مقاله پیشنهادی : اونیکوفاژی یا اختلال جویدن ناخن چیست؟

دلیل مهم خجالت کشیدن و شرم زدگی

چند ویژگی شخصیتی و اخلاقی در امر خجالت نقش مهمی دارد که شامل ، فکر منفی در رابطه با خود ، داشتن عزت نفس پایین و ترس از قضاوت و طرد شدن و همچنین خود آگاهی. اینگونه افراد خجالتی اغلب درگیر مقایسه های اجتماعی غیر واقعی هستند و در مقابل افراد اجتماعی و پر جنب و جوش به حال خود غبطه می خورند. افراد خجالتی معتقدند که همواره اطرافیان او را مورد قضاوت قرار می ‌دهند به همین علت فرصت‌ های جدید اجتماعی را رها می‌کنند و فکر می کنند این مسئله مانع تقویت مهارتهای اجتماعی آنها می ‌شود. خجالتی بودن و شرم داشتن بیش از حد و همچنین خودآگاهی زیاد از ویژگی‌های مهم خجالتی بودن است. چنین افرادی فکر می کنند که برای آنکه در جمع مورد قبول دیگران قرار گیرند باید کمتر صحبت کنند و یا حرفی نزنند که دیگران او را مورد قضاوت قرار دهند. این گونه افراد بسیار محتاط هستند و از طرفی به علت داشتن عزت نفس پایین در برابر هرگونه انتقادی به سرعت جبهه می گیرند.

دلایل خجالت کشیدن در نوجوانان و کودکان نیز با یکدیگر فرق دارد ، در واقع طبیعت کودکان متفاوت است و احتمال اینکه بچه ‌های حساس خجالتی باشند بیشتر است. عوامل محیطی و زیستی بر روی خجالت تأثیر می گذارد و از طرفی حمایت و دقت والدین در تربیت کودک می تواند عامل بروز خجالت یا اضطراب اجتماعی شود. در واقع والدین می توانند بدون اینکه به کودک فشار بیاورند تا شخصیتش را تغییر دهند و مهارت دوست یابی را تقویت و مانع از خجالت بیشتر شود. علت خجالتی بودن چنین بچه هایی در نوجوانی بیشتر می شود زیرا در دوره ‌ای است که باید وضعیت های جدید اعم از مدرسه ، دوستی و بلوغ را پشت سر بگذارد. امکان دارد شخص از طرد شدن ، بی آبرو شدن بترسد که در اینجا والدین باید نوجوانان را ترغیب کنند تا در صورت غلط بودن این ترس راهی برای مقابله با آن پیدا کنند و در تقویت این رفتارها و مهارت ها یاریشان نمایند.

مقاله پیشنهادی : اختلال شخصیت هیستریک و درمان آن

نحوه غلبه بر خجالت کشیدن

اشخاص خجالتی بدون آنکه تعریفشان از خود را عوض کنند می ‌توانند به راحتی چالش‌های اجتماعی را پشت سر بگذارند. طبق گفته محققان بهتر است شخص خجالتی بودن خود را به رسمیت بشناسد و تلاش کند خود را از چنگال خودآگاهی برهاند. شیوه های مختلفی برای افزایش اعتماد به ‌نفس اجتماعی وجود دارد که اشخاص خجالتی به جای دوری از رویدادهای اجتماعی زودتر از موعد برای آن برنامه ریزی کرده و بر روی مهارت های اجتماعی خود کار کند. خجالتی ها می توانند پیش از شرکت در شرایط اجتماعی چند سوال و موضوع برای صحبت طراحی و تحمل خود را بالا ببرند. به علاوه این اشخاص می توانند با تغییر ذهنیت خود به جای آنکه گمان کنند واکنش طرف مقابلشان حتماً منفی است انتظار یک نتیجه مثبت داشته باشند.

همچنین اگر خجالت کشیدن در شخصیت شما نیز هست آمادگی برای قرار گیری در موقعیت اجتماعی موجب می شود به جای تمرکز بر روی اتفاقات منفی احتمالی به اتفاقات مثبت فکر کنید. پرسش هایی که می خواهید را از دیگران بپرسید و داستان هایی را که دوست دارید به اشتراک بگذارید. از قبل موضوعاتی که میان شما مشترک فکر کرده و آماده کنید. کنجکاوی در مورد دیگران و کمتر انتقاد کردن از خود هم مفید است.

تفاوت بین خجالت کشیدن و درونگرا بودن

الگو برداری و ارزش‌های فرهنگی که کودکان از اجتماع و والدین خود کسب می کنند بر روی گرایش های اجتماعی آنان تأثیر می‌ گذارد. تقریباً بین ۴۰ تا ۵۰ درصد از بزرگسالان در کشور آمریکا خود را خجالتی می‌ دانند که این نسبت به ۳۰ درصد در اسرائیل و ۶۰ درصد در ژاپنی ها وجود دارد. در واقع احتمال نحوه تحصیل و انتقاد کردن در هر فرهنگی موجب چنین تفاوت های فرهنگی می شود. توجه داشته باشید که نوجوانان به علت قرارگیری در شرایط سخت بلوغ خجالت می‌ کشنند که با راه حل های ساده و حمایت از آنها می ‌توانیم کاری کرد تا از این دوران به آسانی گذر کنند.

در واقع والدین می توانند بدون آنکه به فرزند خود فشار بیاورند تا شخصیت او را تغییر دهند با تقویت مهارت دوست یابی در شکل گیری شخصیت بهتر بکوشند. برای نمونه می توانند از علایق فرزند خود استقبال کرده و او را برای انجام آن تشویق کنند زیرا حین انجام دادن فعالیت مشترک می توان دوستان جدیدی پیدا نمود. والدین با ورزش ، مهارت های ساده اجتماعی مثل برقراری تماس چشمی ، لبخند زدن ، صحبت کردن واضح و پرسیدن سوال هایی که با چه و چطور شروع می شود را به کودک خود بیاموزند.

true
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false