×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true
true
ویژه های خبری
true
    امروز  شنبه - ۲۵ آبان - ۱۳۹۸  
true
false
زندگینامه و مناجات نامه شهید حاج ولی الله قمی - شهید عملیات مرصاد

به گزارش نوید شاهد شهرستان های استان تهران؛ شهید حاج ولی الله قمی سوم خرداد ۱۳۳۷، در روستای مامازند از توابع شهرستان پاکدشت به دنیا آمد. پدرش حسین، کشاورزی می کرد و مادرش منور کفائی زاده(شهادت ۱۳۶۶) نام داشت. تا پایان سطح عالی در حوزه علمیه درس خواند. روحانی، سرپرست کمیته انقلاب اسلامی پاکدشت و رئیس بنیاد شهید بود. سال ۱۳۶۰ ازدواج کرد و صاحب دو پسر شد. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. ششم مرداد ۱۳۶۷، در اسلام آباد غرب توسط نیروهای سازمان مجاهدین خلق(منافقین) بر اثر اصابت ترکش به شهادت رسید. پیکر او را در گلزار شهدای روستای ده امام تابعه شهرستان زادگاهش به خاک سپردند. برادرانش حسن و علی نیز شهید شده اند.

بیشتر بخوانید : زندگینامه شهید رضا تمهیدی 

مناجات نامه به قلم شهید حاج ولی الله قمی

بسم الله المنان المستعان

آنجا که سخن از محبت و وفا است جز پوچی و بی محتوایی هویتی دیگر مشهود نیست. آنجا که مالکان محبت با راز و نیازش به صفای دوستی می نشینند جز خیالی خام و اوهامی سست، مطلبی عیان نیست. آخر کدامین دلی به محبت دل بست، کدامین سری در بسترش بدرد آمد و کدامین زبانی به بلبلی محبت گشوده شد که به زندگی دل بست، به دیار ابلهان وسلوک احمقان وطریقت تهی مغزان قناعت نمود و راضی به لهو لعب دنی فرمایه شد. آن دل تشنه حق، که در لعاب عشق و محبت برفت و عصاره وجود خویشتن را به عاقبت طریقتی سپرد و در حرارت جانگدازش به نوازشگری آن اکتفا نمود و سرودش را شنوده به نوای آن دل بست و از کاشانه وجود خود  تنها در رضای او راضی شد و آنچه غیرش بود غمش شمرد. در کدامین بستر تاریخ به چشم کوردلان غیر طعم چشیده اش آمده است. آنها که فراق را در جدائی تنها دانسته و بعتد مسافت ها را جدائی می پندارند و از مردگی دل های عشق در فراق محبت نمی گیرند و سیل های خروشان اشک چشم را در فراقش هرگز مشاهده و لمس ننموده اند چگونه وجود آنرا به پوئچی واوهام نگیرند.

آه آه ، خدای من، کجایند آنها که از فراق تو ارواحشان در قالب ها نمی گنجد و شعله های فروزان این عشق عظیم و عظمت آن وجودشان را سوزانده است آنها که لحظه ای جز به غیر از ملازمت عشق و محبت توان ماندن را نداشته و بچشم کوردلان چون سفیهان آیند آنها که اگر لحظه ای از محبت و عشق و صفا و مفارقت جدایشان سازی وجودی ندارند وچون تکه ای جسم بی جان و نشان به نظر آیند، کجایند عاشقان بی سر و پای تو، کجایند ملازمان حق جوی و رکابداران پرخروش طریقت تو، کجایند آنها وقتی که نام محبت و سخن او می شنوند یک پارچه آتشند و در فراقش چون مار زخم خورده در خود پیچیده، آنها که با جدائی محبت حیات و وجود ندارند و هرچه دارند از آن توست.

پروردگارم، دوست دارم شبی هنگام سحر همراه متهجدین راستینت، آنها که بر بال فرشتگان برمصلای عبادت خالص تو به راز و نیازت نشسته اند، آنها که از دنیا و آخرتت نه به بهشتت چشم طمع دوخته و نه از جهنمت ترسی دارند و فقط به گرمی عطوفت و محبت دلنوازتو اکتفا نموده و به تشنگی درونی خود جز با محبت و صفای تو پاسخی نمی دهند، آنها که از شدت شوق تو اگر اجازتشان دهی جان تهی می کنند و تعجیل در لقاءت دارند و راضی هستند به رضای تو و دشمنند با دشمن تو و از شدت محبت به تو، دوستدار ، دوستدار ، … تواند و آنچه را که وابسته به تو است بخاطر تو دوست می دارند و در راهشان استقامت می ورزند، الها، دوست دارم در آن هنگام با آنها در لحظاتی که تمامی نعم خود را به خاطرشان ازدیاد می بخشی  وهرچه بخواهندت خالق می گردی و دعایشان را مردود ندانسته و دلشان را بخود پیوند می دهی، بخاطر آنها به سبب آنها، به وساطت آنها، از باقیمانده نعم نازل برآنها به یکباره و جودم را از تری کثافات و زشتی ها و آنچه که نباید می کرده ام و کردم، خشک سازی و وجود خشکم را خرمن نموده، سربلند و استوار و یکباره با حدت محبت و عشقت آتشم بزنی.

آری، آتشم بزن، آتش بزن، بزن آتشی به آن وجود خشک بی غش که خود صیقل داده ای که شعله های بلند آن تمامی وجودم را گرمای محبت و روشنی ملازمت بخشد، تا در آن گرما بشنوم صدای دلگرم و آهسته محبت را و ببینم جمالت را، جبروت دلپذیر ترا، مجذوب ملازمت تو گشته ، بشنوم آنچه را تو مقدر خلقت نمودی و ببینم آنچه را که فضای لطف و کرم، تو داشته ای.

زندگینامه و مناجات نامه شهید حاج ولی الله قمی - شهید شهرستان پاکدشت

true
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false