×

منوی بالا

منوی اصلی

دسترسی سریع

اخبار سایت

true
true
ویژه های خبری
true
    امروز  یکشنبه - ۱۰ مرداد - ۱۴۰۰  
true
false
سه مرحله ی جبران اشتباه - صفحه اصلی

۱- قبول کنیم – «ای وای! اشتباه کردم.»

٢- سازش کنیم – «معذرت میخواهم. »

٣- چاره اندیشی کنیم – «بیایید با هم راه حلی پیدا کنیم. »

بیشتر بدانید : بهترین راه کار مدیریت خشم

وقتی اشتباه را به عنوان فرصت یادگیری ببینیم، قبول مسئولیت آن بسیار آسان تر است. وقتی اشتباه را به عنوان «کار بد» تلقی می کنیم، احساس بی کفایتی و دل سردی می کنیم و ممکن است نسبت به خود یا دیگران حالت تدافعی بگیریم، دو پهلو حرف بزنیم، داوری کنیم، یا منتقدانه عمل کنیم. از سوی دیگر، وقتی به اشتباه ها به عنوان فرصت های یادگیری نگاه شود، قبول کردن آنها مثل یک ماجرای هیجان انگیز جالب به نظر خواهد رسید: «نمی دانم از این یکی چه خواهم آموخت.» بخشودن خود، پیش نیاز مهمی برای سه مرحله ی جبران است.

آیا تا به حال توجه کرده اید وقتی تصمیم به عذرخواهی می گیریم، کودکان را تا چه حد بخشنده می یابیم؟ آیا تا به حال به کودکی گفته اید ببخشید؟ اگر گفته اید، آن کودک چه پاسخی داده است؟ من این سؤال را در سخنرانی هایم در سراسر جهان پرسیده ام و پاسخ همه را یکسان یافته ام. وقتی بزرگسالان صادقانه معذرت خواهی می کنند، کودکان تقریبا همیشه میگویند: «اشکالی ندارد مامان یا بابا، یا آقا یا خانم. کودکان می توانند در یک لحظه، به علت رفتار غیر محترمانه ای  از بزرگسالان خیلی عصبانی و آزرده باشند (که شاید کاملا حق داشته باشند!) و در لحظه ی بعد به محض این که بزرگسال بگوید: «ببخشید»، کاملا راضی و خشنود شوند.

جبران اشتباه کودکان

دو مرحله ی ابتدایی جبرانی (قبول کردن و سازش کردن)، زمینه ی مثبتی را برای تحقق مرحله سوم یعنی چاره اندیشی فراهم می کند. وقتی فضا خصومت آمیز باشد، به دنبال راه حل گشتن کاملا بی حاصل است. اکثر ما حتی در مواقعی که می دانیم راه درست تر کدام است همیشه نمی توانیم به آن عمل کنیم. به عنوان آدم هایی معمولی برای ما ساده است که درگیر احساسات شویم و عقل سلیم مان را از دست بدهیم وآنگاه به جای عمل اندیشمندانه، بدون فکر واکنش نشان دهیم. یک ویژگی دوست داشتنی اصول تربیت سالم برای من، این است که مهم نیست چه قدر مرتکب اشتباه شده ام و مهم نیست با اشتباه هایم چه قدر خراب کاری به بار آورده ام. من همیشه می توانم به سوی اصول درست برگردم، از اشتباه هایم درس بگیرم، خرابکاری ها را سر و سامان دهم و اوضاع را از آن چه در قبل بود، بهتر کنم.

مری گفت: «راست اش، من هم قبول دارم که کار بدی کردم.»

بیشتر بخوانید : روش های مؤثر در ترک منفی بافی

من بارها این وضعیت را دیده ام. وقتی بزرگسالان مسئولیت اشتباه خود را در ایجاد تعارض می پذیرند، بچه ها هم معمولا از این الگو پیروی می کنند و مسئولیت سهم شان را بر عهده می گیرند. (بروز هر تعارضی حضور حداقل دو نفر را می طلبد!) وقتی کودکان الگوی مسئولیت پذیری داشته باشند، مسئولیت پذیری را یاد می گیرند.

چند روز بعد شنیدم مری پشت تلفن به دوستاش می گفت: «دبی، تو خیلی احمقی.» سپس فورا تشخیص داد چه کار کرده است و گفت: ببخشید دبی. وقتی به تو گفتم احمق، یعنی خودم هم احمقم.»مری اصول جبران را درونی کرده و یاد گرفته بود که اشتباه ها چیزی بیشتر از فرصت های فوق العاده برای یادگیری نیستند.

افرادی که دچار اشتباهی شده اند اما آن را قبول نمی کنند و یا دائما در حال سرپوش گذاشتن بر روی آن هستند ، خیلی بدتر از کسانی هستند که مرتکب اشتباه شده اند و صادقانه به آن اعتراف می کنند.این پنهان کاری و یا انکار مداوم اشتباه می تواند باعث بروز ناراحتی و یا حتی دشمنی میان افراد گردد.این را می دانیم که صحبت کردن در رابطه با یک اشتباه کار آسانی نیست اما باور کنید در آن لحظه این بهترین و تنهاترین کار ممکن است.بلافاصله بعد از انجام اعتراف به اشتباه خواهید دید که احساس بهتری پیدا خواهید کرد و با سرعت و انرژی بیشتری اقدام به جبران آن می کنید.

true
true
true
true

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

- کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است
- آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد


false